Dostosowywanie kodów ORBITVU SUN

Przy użyciu kodów ORBITVU SUN możliwe jest dokładne dopasowanie wygenerowanego kodu do własnych potrzeb. Może to być konieczne w niektórych przypadkach, np. podczas prób wielokrotnego osadzania tej samej prezentacji na jednej stronie lub jeśli chcesz dynamicznie wczytywać/wstrzykiwać prezentację za pomocą JavaScript.

Elementy składowe kodu osadzającego

Należy wziąć pod uwagę dwie główne kwestie:

Element kontenera prezentacji i jego identyfikator

Jest to element, do którego zostanie wstrzyknięta prezentacja. Zazwyczaj jest to element div, który musisz umieścić gdzieś na swojej stronie. Domyślnym identyfikatorem elementu kontenera jest:

ovContent-<UID>

jak poniżej:

Możesz chcieć użyć własnego id zamiast domyślnego.

Funkcja JavaScript używana do wstrzykiwania prezentacji

Domyślną nazwą funkcji wstrzykiwania jest:

inject_viewer_<UID>
Jeśli używasz tej samej prezentacji wielokrotnie na jednej stronie, musisz mieć tę nazwę unikalną dla każdej prezentacji. Możesz również chcieć, aby funkcja wstrzykiwania była wywoływana na żądanie, a nie natychmiast po załadowaniu strony.

Użycie parametrów

Parametry ORBITVU VIEWER mogą być zastosowane do kodu JavaScript lub do kodu osadzającego/adresu URL podglądu ORBITVU SUN. 

Przykład dodawania parametru viewer_uid=myuid:

Poniżej znajduje się lista dostępnych parametrów:

viewer_uid

Możesz zmienić domyślną wartość identyfikatora kontenera i nazwy funkcji wstrzykującej (JavaScript) poprzez ustawienie nowego UID

Domyślnie: <UID> - uid prezentacji ORBITVU SUN 

Wartości: łańcuch, który jest zarówno poprawną nazwą funkcji JavaScript jak i atrybutem id HTML 

Jeśli ustawisz ten parametr na myuid nazwa funkcji wstrzykującej będzie następująca: inject_viewer_myuid, a id elementu kontenera do którego odnosi się odwołanie, będzie miało wartość: ovContent-myuid. Musisz też zmienić identyfikator elementu kontenera w kodzie HTML.

viewer_delayed

Jeśli chcesz opóźnić moment wstrzykiwania prezentacji do strony możesz ustawić parametr viewer_delayed na tak, a następnie samemu wywołać funkcję wstrzykiwania, jeśli zajdzie taka potrzeba. Domyślna nazwa funkcji wstrzykiwania to: inject_viewer_<UID>, ale można ją zamienić parametrem viewer_uid.

Wartości: yes | no

Domyślnie: no